پيش خودم فكر كردم طبيعي است كه ادبيات ما فقط عاشق مرثيه‌سرايي است، به قول توين‌بي تمدن‌هاي پير مثل پيرمردها چون آينده ندارند، فقط به گذشته فكر مي‌كنند. براي گذشته هم به‌خصوص وقتي با حال افتضاح مقايسه شود فقط مي‌شود مرثيه خواند. در نتيجه بوف كور هنوز شاهكار بي‌مانند ادبيات نوين ماست، چون بهترين و تلخ‌ترين مرثيه‌ي ماست.

شب ممكن
محمدحسن شهسواري